Het weertype staat al een tijdje te boek als wisselvallig. Daarvoor was het een tamelijk lange periode droog en warm. Het lijkt wel alsof de regen allerlei routes over het land trekt waarbij met name onze omgeving vaak wordt overgeslagen. Soms een paar millimeter zichtbaar in de regenmeter, soms ook niet. Onze tuin staat er dan ook nogal droog bij deze zomer. In eerdere zomers verbaasden we ons wel eens over hoe groen alles bleef. Onze verklaring was dan dat de vijver zoveel water bevatte dat er voldoende water doorsijpelde naar het gazon en de borders, in combinatie met de goed water vasthoudende eigenschappen van de grond.
De tuin wordt deze zomer wel erg op de proef gesteld. Er valt niet veel meer door te sijpelen. Het niveau in de vijver is ongekend laag.
De waterlelies lijken bijna op de oever te liggen. Gelukkig heeft het snoekkruid (links) en hebben de Thalia’s (rechts) het prima naar hun zin blijkbaar.
Het valt niet erg op maar het gazon is op veel plaatsen meer verdroogd en bruin dan zelfs in de extreem droge zomer van een paar jaar geleden. Nu zou het kunnen dat de komst van de robotmaaier daar ook een bijdrage aan levert: die maait het gras toch wel op een korter niveau dan met de zitmaaier gebeurde. Wat constant is, is dat we het allemaal waarnemen, er verklaringen bij zoeken maar dat we niet ingrijpen. Geen gesproei of bijvullen van de vijver. De tuin redt zichzelf. En dat laatste blijkt ook wel uit de aandachtstrekkers op dit moment.
De border bij het terras is de hele zomer al verbazingwekkend kleurrijk en verrassend bloemrijk. De intens blauwe Agapanthus is mooier dan ooit.
Phloxen kleuren de border op veel plaatsen. De hardroze die op deze foto ook meteen opvalt is wel erg opvallend maar gelukkig ontstaan er allerlei mildere kleurenvarianten onder de zaailingen daarvan.
Op de voorgrond een Persicaria, daarachter Crocosmia. De oranjerode kleinere variant die hier staat heeft op veel plaatsen in de tuin gezelschap van de grotere felrode Crocosmia lucifer. Smaken verschillen maar wij vinden dat mooi.
Naast al deze kleurige bloemen, of eigenlijk erboven, tonen zich de prachtig bloeiende pindakaas bomen, mooier dan ooit, lijkt het wel.
Zo’n tuin laat zich niet zo gauw van de wijs brengen, dat blijkt maar weer.